Beter laat dan nooit

Dat ik er vroeg bij was, nou nee. De passieve interesse in popmuziek en in het bijzonder gitaarmuziek was er al lang en het verlangen om zelf gitaar te kunnen spelen was al die tijd sluimerend. Maar het kwam er niet van. De andere passie, voetbal, drukte alles naar de achtergrond. Tot een moment ergens na mijn veertigste, toen een collega en ik onder een borrel het snode plan opvatten om gitaarles te gaan nemen. Zo geschiedde en vanaf dat moment werd het trommelvlies van mijn familieleden dagelijks geteisterd door de repeterende, veelal onzuivere klanken uit de gitaar van deze vastberaden doorzettende beginneling. Een natuurtalent bleek ik zeker niet; verre van dat zelfs. Maar gestaag oefenen leidde uiteindelijk tot een zeker basisniveau. Al snel legde ik me toe op covers van bijvoorbeeld The Beatles, Neil Young, The Scene en Simon en Garfunkel. Vanuit een sterk aanwezige podiumdrift trad ik daar ook al vlot mee naar buiten voor een beperkt publiek binnen mijn toenmalige tennisvereniging. Achteraf gezien moedig, maar zeer voorbarig. Inmiddels ben ik een stukje verder, is mijn performance minder krampachtig en klinkt in ieder geval een aantal nummers redelijk of zelfs goed. Na verloop van jaren, in 2007, ontsproot er pardoes een Nederlandstalig nummer aan mijn brein. Dat was het begin van intussen rond de negentig eigen nummers. Vele daarvan gaan over relaties en hun ingewikkeldheid, een aantal over andere problemen des levens en enkele stellen als moderne protestsong iets aan de kaak. Soms zijn ze autobiografisch, vaak ook niet. Intussen is in 2016 zelfs mijn eerste professioneel opgenomen cd verschenen. Voor meer informatie daarover zie de pagina “Audio”. Of de liedjes het beluisteren waard zijn, moet ieder voor zich bepalen. Ik vind zelf uiteraard van wel. Al zou er maar één persoon zijn die dat ook vindt, dan zijn mijn inspanningen al de moeite waard geweest. En die minimale doelstelling heb ik zeker gehaald. Een nog latere roeping is het schrijven, althans het schrijven van eigen boeken. Na "Voetbal voor fijnproevers" zijn nu zes thrillers van mijn hand verschenen: "In de greep van het toeval" , "Drama in Midden-Betuwe",  "Spaans benauwd", “Dodenweg naar geluk”, “Een kaping van klasse” en “Vluchtgevaar”. In de coronatijd heb ik als geschenk voor familie, vrienden, bekenden en (overige) trouwe lezers nog een bundel met korte verhalen samengesteld met de titel “Kort samengevat”. Voor al deze boeken geldt een vergelijkbare redenatie. Als minimaal één persoon ze met plezier heeft gelezen, heb ik zet niet voor niets geschreven. En dat zit wel goed, weet ik uit een groot aantal reacties van lezers.